Jesteśmy trybikiem wielkiej maszyny
A żaden nasz sen nie jest prawdziwy
Jesteśmy jak mrówki pracujemy w koło
By tym co nad nami było wesoło

A my robimy to samo bez ustatku
I czekamy na kasę ze spadku
Który nigdy nie nadchodzi
A to marzenie nikomu nie szkodzi

A ludzie nad nami zbierają owoce
Tego co robimy jak błędne owce
Dajemy się prowadzić jak zwierzę na rzeź
Bo tak po prostu na tym świecie jest

02.10.2007

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *