Tagged with "smutek Archives - Katarzyna Junkiewicz"
Kwi 17, 2009 - Wiersze    No Comments

Wspaniali Ludzie

Pożegnać znajome miejsca
Nadchodzi czas odejścia
A tyle miejsc tyle wspomnień
Odchodzę – Postaram się nie zapomnieć

Przychodzę wspominam
Na twarzy jeszcze wesoła mina
Co przyniosą następne dni
Koszmarnie mi się to śni

Jeszcze parę chwil jestam tu
Nie wiem czy wrócę tu znów
I to najbardziej boli
Jej śmiech smutki rozgoni

Zostawię tu wspaniałych ludzi
Dzięki nim czas się nie dłużył
To na ich radości mi zależy
By smutek w ich sercach nie gościł

A na pożegnanie kawał zostawię
I to po mnie wspomnienie
Rozweseli nawet łez strumienie
By moi ludzie wspaniali
Ze śmiechem mnie wspominali

14.04.2009r

Gru 16, 2008 - Wiersze    No Comments

Nowa Władza

Znowu braki informacji
W naszej małej demokracji
Skończyły się już burze
Które grzmiały na górze

Za to samotny dołek mały
Odczuwa personelu braki
Co jeszcze Czesio wymyśli
Jaka wizja mu się przyśni

Zostało nas tak niewielu
Drogi przyjacielu
Bo reszta nasza wesoła
Jest po prostu chora

Nowa władza nowa głowa
Stara gwardia się gdzieś chowa
Dookoła słychać szum
to już nie klientów tłum

A kurdupel przyp***dalacz
Robi o wszystko tu hałas
Bo gdy ” Hałaski ” brak
To kurdupel znaczy szlak

24.09.2008r

Lis 23, 2008 - Wiersze    No Comments

Pytanie

Powiedz mi Panie
Dlaczego twe wezwanie
Do nieba wysokiego
Zawsze dosięga człowieka dobrego

Dlaczego zabierasz z tego świata
Osoby które mają przed sobą piękne lata
Dlaczego w swojej wspaniałomyślności
Nie zapewnisz im wiecznej tu radości

Wśród ludzi którzy ich kochają
Wśród przyjaciół którzy im pomagają
Pozostaw ich dla rodziny
By nasze serca nie krwawiły

08.05.2004r

Lis 12, 2008 - Wiersze    1 Comment

Ostatnie Pożegnanie

Najbardziej egoistyczne zachowanie
To życia sobie odebranie
To Nie jak utrata z przypadku
Życia w wypadku

Co zostaje po człowieku?
Który odchodzi w kwiecie wieku
Wytarty w pamięci obraz
Nic nie warte słowa i…
Tłum ludzi martwe ciało chowa

A potem banalne kondolencje
Każdy składa jakby odrabiał lekcje
Po człowieku nic nie zostaje
Prócz tego co na nagrobku napisane
Kochany/Kochana mąż/żona ojciec/matka
Sąsiad/sąsiadka.

Pamięci Haliny Przetackiej
19.05.2004r

Lis 5, 2008 - Wiersze    No Comments

Kiedyś

Czy jeszcze kiedyś z rzeki wspomnień
Wyłowie kilka tych chwil, by nie zapomnieć
Czy jeszcze kiedyś cię zobaczę
Czas we właściwym momencie pokaże

Ukryłam me uczucia za uśmiecham
Ten z serca smutek, nie ma tu ciebie
Czy kto inny jak Ty
Zobaczy smutek z oczu mych

Nauczyło mnie życie uśmiechu
Co ukrywa wszystko nawet objawy gniewu
Nauczyłam się sama , by nie mówić
Bo nie zostanę wysłuchana

Otaczają mnie dobrzy ludzie
Lecz czyje się jak samotny pies w budzie
Bo nie ważne co robię z rana
Cały czas jestem sama

20.09.2008r

Lis 2, 2008 - Wiersze    No Comments

…Jest Jak…

Życie jest jak gra hazardowa
Wciąga nas powolutku
I powoduje wiele smutku

Życie jest jak kufel piwa
Ciągle go ubywa
I czasu nie przybywa

Życie jest jak kreskówka
Cieszy i bawi
Ale nic za nas nie załatwi

Życie jest jak … Życie
Znajdź czas na jego przeżycie

01.07.2007r

Paź 27, 2008 - Wiersze    No Comments

Odcienie

Pół żartem Pół serio
Smutek i radość łączy w jedno
Kawał który wycina nam Los
Życie Ten poukładany Haos

Wszystko ma w nim swoje miejsce
Nasze pojawienie się i odejście
A wszystko poza tym to plątanina Dróg
Masz przyjaciół więc jest też i Wróg

Masz okres gdy czasu jest masę
I gdy czasu brak a walczysz o Kasę
Masz chwilę by odpocząć znów
I gdy po prostu padasz z nóg

Umiesz tak wiele
Nie umiejąc Nic
A tak poza tym
Wystarczy czasami tylko Być

09.01.2008r