Ile trzeba przeżyć
By w końcu uwierzyć
Że życie to bezcenny dar
Mimo iż nie szczędzi nam kar

Ile trzeba się uczyć
By się w końcu nauczyć
Że szczęścia się nie szuka
Samo nas znajdzie to jego sztuka

Ile trzeba mówić
By w końcu przemówić
Że rodzina to piękna rzecz
I warto ją mieć

Ale tak naprawdę
to wszystko jest gówno warte
Gdy w sercu nie ma miłości
Bo wtedy w nim smutek gości

28.05.2004r

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *