Mając mniej niż dziesięć lat  młody człowiek uczył się wierszyka:

„- Kto ty jesteś?
– Polak mały.
– Jaki znak twój?
– Orzeł biały.
– Gdzie ty mieszkasz?
– Między swemi.
– W jakim kraju?
– W polskiej ziemi.
– Czem ta ziemia?
– Mą Ojczyzną.
– Czem zdobyta?
– Krwią i blizną.
– Czy ją kochasz?
– Kocham szczerze.
– A w co wierzysz?
– W Polskę wierzę.
– Coś ty dla niej?
– Wdzięczne dziecię.
– Coś jej winien?
– Oddać życie. „

Dziś poważnie się zastanawiam czy przekazywać go następnym pokoleniom, jeśli chodzi o historię to tak jeśli chodzi o pytanie „A w co wierzysz – W Polskę wierzę.”  tego już nie jestem taka pewna.

Zacznijmy od początku: Polska – to znaczy naród polski w granicach i poza granicami Państwa polskiego.

– Naród polski wybiera swoich przedstawicieli czyli Rząd w wolnych demokratycznych wyborach (dodajmy tu że frekwencje wyborcze nie są obiecujące a kandydatów przeważnie wybieramy między złym a gorszym)

– Rząd – Grupa ludzi podzieloną na partie polityczne zwalczające się wzajemnie. (I za to otrzymują wynagrodzenie)

Tak wygląda to w wielkim skrócie, muszę tu jednak dodać o istnieniu jeszcze jednego rodzaju władzy dawniej ograniczanego przez cenzurę dziś prawie bezkarnego i najbardziej opiniotwórczego  – mówię tu o mediach.

Media w Polsce podzielone są na media publiczne finansowane przez państwo i media „niezależne” prywatne.
Między oboma frakcjami toczy się spor które są lepsze mimo iż dziennikarze przechodzą z jednej opcji do drugiej.

Chciała bym powiedzieć że w Polskę wierzę lecz nie potrafię. Może za dziesięć lat wszystko się zmieni do władzy dojdą mądrzejsi ludzie mniej pazerni na pieniądze czy zabiegający o błyski flesza robiący coś dla kraju a nie dla poklasku społecznego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *